@felsefe
Tanrının mərhəməti və ədaləti tam şəkildə balanslaşmışdır,insan ağlı bunu qavraya bilməz, qavraya bilmirsə sual doğur onda nə mənası var bu ədaləti mən qavraya bilmirəmsə?Burda ortaya Tanrıya inam və etibar faktoru daxil olur.Sizdə bu var inam var,yoxsa başa düşə bilməyəcəyiniz bir şeyə niyə inamım və etibarım olsun deyə düşünürsünüz?
Varlıqlı insanlar hərşeyi doyunca yaşayır,amma normal sadə hər ay hər qəpiyi hara xərclədiyinə diqqət edən(məcburiyyətdən), yemək-iş-tətil rejimində olan insanlar necə həyatda bir məna tapa bilərki özünə? Rastgele bir insan sadəcə həyatta qalmaq üçün rejiminə sadiqdir, niyə öz həyatına son vermirki heç olmasa artıq rejiminə riayət etmək məcburiyyətində olmaz
Bayaq bağlanmış bir torbanın içində zibil yandırırdım,zibilin içində bəzi balaca milçəklər var idi yəni hər tərəfində var idi onları ordan xilas eləməyim təbii olaraq mümkün deyildi yəni mən zibili yandırmalı idim, yəni kim milçəkdən ötrü torbanı yenidən boşaldıb yığarki lap elə etsəndə yenədə bir neçə milçək qalacaq orda.Bu zaman belə bir şey fikirləşdim bəzən fikirləşirəm Tanrı varsa niyə təbii fəlakətlərdə, müharibələrdə insanlar əziyyət çəkərkən onlara kömək etmir? Bəlkə Tanrı da bizim görmədiyiniz zibilləri yandirarkən məcburən bizədə ziyan verir?